Waarom de Partij voor de Dieren haar partijprogramma niet heeft laten doorrekenen

Veel partijen zetten in op economische groei. Sommige partijen noemen het ‘groene’ groei, of ‘duurzame’ groei. Hoe je het ook verpakt; groei is het grootste doel. Partijprogramma’s worden hier ook door het CPB op doorgerekend: hoeveel groei gaat de partij de komende jaren bewerkstellingen? Een eenzijdige, economische logica.

De Partij voor de Dieren heeft haar partijprogramma dan ook bewust niet door het CPB door laten rekenen. Ten eerste laat niet elke waarde zich uitdrukken in geld. Ten tweede betrekt het CPB alleen de binnenlandse effecten van beleid, terwijl de effecten van Nederlandse beleid natuurlijk niet bij de landsgrenzen stoppen. Het programma van de Partij voor de Dieren is planeetbreed en kijkt niet alleen naar de effecten voor de Nederlandse mens, maar ook naar de effecten wereldwijd - zoals de effecten van de massale invoer van veevoer, klimaatverandering als gevolg van de kap van het regenwoud, de economische en sociale effecten van het dumpen van vlees beneden de lokale kostprijs in Afrikaanse landen, etc. Effecten waar het CPB geen rekening mee houdt.

Kortom, de planeetbrede visie van de Partij voor de Dieren laat zich niet doorrekenen binnen de huidige CPB-parameters. De PvdD is een partij die op een andere manier kijkt en af wil van de breed gedragen boekhoudersmentaliteit; menscentraal denken waarbij kortetermijnbelangen en geld centraal staan. We moeten toe naar eco-centraal denken: de mens staat niet buiten de natuur, maar maakt er juist onderdeel van uit. Ook het PBL (Planbureau voor de Leefomgeving) heeft laten weten dat zij in haar berekeningen de Nederlandse, ecologische voetafdruk in het buitenland niet mee rekent. Terwijl juist meer dan twee derde van onze ecologische voetafdruk in het buitenland ligt. Ook worden zaken als mestvergisters en luchtwassers op megastallen door het PBL als vergroening beschouwd, terwijl dit in feite maatregelen zijn die vervuilend beleid in een groen jasje stoppen (‘greenwashing’).

Tenslotte is het zonde van de tijd om partijprogramma's te laten doorrekenen omdat er uiteindelijk een coalitie moet worden gevormd. Geen enkel verkiezingsprogramma wordt integraal uitgevoerd, waardoor de doorrekening schijnzekerheden oplevert. Geen enkele partij wordt aan het einde van een parlementaire periode afgerekend op de vier jaar oude doorrekening door het CPB, noch het CPB zelf.

Coen Teulings, destijds directeur van het CPB, zei in 2009: "Het maken van economisch beleid is als varen in de mist. Wij zijn slecht in voorspellen. Economie voorspellen is net zoiets als het weer voorspellen".