Actueel (januari 2009):
De Partij voor de Dieren is blij met de beslissing van de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV) om geen nieuwe regeling te ontwikkelen voor agressieve honden. De vorige Regeling Agressieve Dieren (RAD) heeft immers in vijftien jaar niets dan dieren- en mensenleed teweeg gebracht, zonder het doel te bereiken waarvoor deze werd ontwikkeld, namelijk het aantal bijtincidenten laten afnemen. De Partij voor de Dieren ziet het afschaffen van deze zeer dieronvriendelijke regeling, gebaseerd op uiterlijke kenmerken, als een directe overwinning, maar betreurt het dat de regeling zo lang in stand is gehouden.

Na veelvuldig aandringen van de Partij voor de Dieren is de RAD in 2008 geëvalueerd door een Commissie van Wijzen. De commissie is eenduidig tot de conclusie gekomen dat de regeling niet voldoet: het aantal bijtincidenten is sinds het in werking treden van de regeling in 1993 niet afgenomen en ook het aantal honden van het type pitbull terriër is niet gedaald. In 2007 werden per maand gemiddeld 43 honden in beslag genomen om in veel gevallen te worden gedood. Naar aanleiding van de evaluatie werd de regeling halverwege 2008 ingetrokken door het ministerie van LNV.

De Partij voor de Dieren heeft echter nog wel enkele zorgen ten aanzien van de nieuwe situatie die per 1 januari 2009 is ingetreden. Iedere gemeente kan in haar algemene plaatselijke verordening (APV) eigen regels opnemen voor de omgang met mogelijk agressieve honden. Bovendien kunnen honden in beslag worden genomen wanneer zij agressief gedrag vertonen of dreigen te vertonen. De Partij voor de Dieren vreest voor onduidelijke situaties en willekeur en wil duidelijkheid over de criteria op grond waarvan opsporingsambtenaren of politieagenten een hond in beslag kunnen nemen. Tijdens het laatste overleg hierover met de minister, in december 2008, heeft de Partij voor de Dieren hier op gewezen.

De Partij voor de Dieren wil daarnaast dat alle honden die nog nu vastzitten een eerlijke kans krijgen op een nieuwe start. De honden die al maanden in de opvang zitten, worden niet uitgelaten, hebben geen contact met andere honden of met hun eigenaren. Vanuit de situatie waarin ze nu worden gehouden maken zij waarschijnlijk geen schijn van kans om te slagen voor een risico-assessment. Resocialisatie en gedragstraining moeten mogelijk zijn om alle honden een eerlijke kans te geven. De Partij voor de Dieren pleit daarnaast voor het behoud van mogelijkheden voor een contra-expertise of second opinion bij het uitvoeren van een gedragstest.
Bovenal dringt de partij aan op het invoeren van verplichte gedrags- en opvoedcursussen om het probleem bij de bron aan te pakken. Hondeneigenaren zijn in grote mate verantwoordelijk voor het gedrag en de opvoeding van hun hond. De oorzaak van bijtincidenten ligt vaak in een slechte opvoeding en derhalve zouden eigenaren, zeker bij vermeende agressieve honden, verplicht moeten worden om gehoorzaamheid- en gedragscursussen te volgen.

Wat was de RAD?
In 1993 werd de Regeling Agressieve Dieren in het leven geroepen na een aantal bijtincidenten. Het doel van de regeling was het laten uitsterven van Pittbull-Terrier-achtigen in Nederland door een houd- en fokverbod voor deze honden in te stellen. De hondenrassen American Staffordshire Terrier, Dogo Argentino, Fila Brasileiro en Mastino Napoletano mochten alleen worden gehouden met een officieel erkende stamboom. Honden zonder deze stamboom werden in beslag genomen en gedood indien zij aan de uiterlijke kenmerken voldeden zoals genoemd in de RAD.

De Partij voor de Dieren heeft zich sinds haar intrede in de Tweede Kamer verzet tegen deze regeling en is van mening dat het gedrag van de hond het uitgangspunt moet zijn, niet de kennis van de eigenaar over een ingewikkelde regeling. Volgens de RAD werd het verschil tussen leven en dood bepaald door uiterlijke kenmerken en het bezit van een erkende stamboom. Zo was het mogelijk dat een lieve gezinshond werd gedood omdat hij niet de vereiste stamboom bezat. Eenzelfde type hond met stamboom kon veilig door het leven, zonder dat er eisen werden gesteld aan opvoeding of gedrag van de hond. Een dergelijke regeling lost het probleem niet op. Uit de toename van het aantal inbeslagnames van honden bleek dan ook al vrij snel dat de regeling niet het gewenste effect had.